وقتی تو نیستی تنها میمونم

از همه ی دنیا دست میکشم

جای دوتامون گریه میکنم

جای دوتامون نفس میکشم

اینکه اسمش زندگی نیست

من بدون تو دیوونه ام

به هوای تو نشستم ولی میدونمــــ

میدونم واسه من دیگه توی قلب تو جا نیست میدونم

دیگه هیچی شبیه گذشته ها نیست تا وقتی…

بی تو بارون توی کوچه ها میباره

میدونم تنهایی منو تنها نمیذاره

آخرش یه روز،قلب تو دیگه

حتی اسممو از یاد میبره

پنجره ها رو وا میکنی تو

خاطره هامون رو باد میبره

اینکه اسمش زندگی نیست

من بدون تو دیوونه ام

به هوای تو نشستم ولی میدونمـــ

میدونم واسه من دیگه توی قلب تو جا نیست میدونم

دیگه هیچی شبیه گذشته ها نیست تا وقتی…

بی تو بارون توی کوچه ها میباره

میدونم تنهایی منو تنها نمیذاره

عذابم بده،بگو بدون تو من کیم؟؟؟

ببین منو فقط به یک عذاب از تو راضیم

هجوم عشق تو چه رو به من کم نمیکنی

عذابم بده تو که خلاصم نمیکنی

قلبـــــم کنار حست خوشه

این حس یه شب منو میکشه

بغض شبها از این حس

هر روز من همینه

اسمت ادامه من شده

مثل نفس کشیدن شده

این حس از تو گفتن

این بغض هر شب من

حش تو شبها می پیچه دور تنم

 عطر تو تا کی تو اتاقم بزنم

مثل من با درد تو میسازه تنم

مثل تو هر شب پر و خالی شدنم

 قلبـــــم کنار حست خوشه

این حس یه شب منو میکشه

بغض شبها از این حس

هر روز من همینه

اسمت ادامه من شده

مثل نفس کشیدن شده

این حس از تو گفتن

این بغض هر شب من

دلم بشکنه حرفی نیست حقیقت رو ازت میخوام

بهم راحت بگو میری حالا که سرده رویاهام

نمیدونم کجا بود که دلت رو دادی دست اون

خودت خورشید شدی بی من منم دلتنگی بارون

یه بار فکر منم کن که دلم داغون داغونه

تو میری عاقبت با اون که دستام خالی میمونه

دلم بشکنه حرفی نیست فقط کاش لایقت باشه

میرم از قلب تو بیرون که عشقش تو دلت جا شه

دلم بشکنه حرفی نیست اگه تو یار و همراشی

ولی میشد بمونی و کمی هم عاشقم باشی

نمیدونم کچا بود که دلت رو دادی دست اون

خودت خورشید شدی بی من منم دلتنگی بارون

همه فکرش شده چشمات گاهی دستاتو میگیره

یه وقت تنهاش نذاری که مثل من میشکنه میمیره

دلم بشکنه حرفی نیست فقط کاش لایقت باشه

میرم از قلب تو بیرون که عشقش تو دلت جا شه

سر رو شونه هات میذارم تا که گریه مو نبینی

نمیخواستم که برنجی نمیخواستم که ببینی

گریه های بی صدامو،اشکهای بی انتهامو

دونه دونه پس میگیرم با تو من نفس میگیرم

 من به اندازه چشمان تو غمگین ماندم/وبه اندازه هر برق نگاهت نگران/توبه اندازهء تنهایی من شاد بمان...!

در تـو صیــادے اســت

با آب و دانــه
و هــزار چــاقــوے تیــز !
و در مــن
حمــاقــتے گنجشــک وار
کــه آســوده ام مے کشــانــد
بــر بــام تــو . . .

مـــثل مـــيوهـ ے افتادهـ اے

دلتنگمـــ

مـــيوهـ اے كهـ

درختش را

بريدهـ

و بردهـ اند

...

موجود بے آزارے هستـــمـــ ؛

كار مـــيكنمـــ

قصهـ مـــيخوانمـــ

شعر مـــينويسمـــ

و گاهـے

دلمـــ كهـ برايتـــ تـــنگ مـــيشود ؛

تـــمـــامـــ خيابانها را

با يادت پيادهـ مـــيرومـــ ...

شكستن دل

بهـ شكستن استخوان دندهـ مـے مـاند ...

از بيرون

هـمـهـ چيز رو بهـ راهـ استـــ ...

امـا

هـر نفس

درد استـــ كهـ مـيكشے ...

نمـےخــواســــتم آســـمانتــــ را غصبـــــ کنم !

گمــــاטּ داشـــتم ؛

وســــعتش بـہ قـــدر بالهـــاے مــטּ استــــــ !

لبخـــــند بزטּ

از آسمانتـــــ مـے روم

و با خاطـــــره اش بالهــــــایم را آبـے مـے کنم

یکـــــ تکـہ ابر بـہ مــטּ ببـــخش

کـہ در دلتنـگـے ام ببـــارد /...

گفتهـ بود ے ؛

سادهـ و كوتاهـ نويسے را دوستـــ دارے

سادهـ و كوتاهـ ؛

فقط دو كلمـهـ :

برگرد ... دلتنگمـ ....

اينجا صداے پا زياد مـــے شنومـــ

امـــا ...

هـيچكدامـــ تـــ♥ــــو  نيستــــے

" دلــ♥ـــم "

خوش كردهـ خودش را بهـ اين فكر

كهـ شايد

" پا برهـنهـ " بيايے ...

""تو تـا زندهـ اے نسبت بـ‌ه چیزے کـ‌ه اهلے کردهـ اے مسئولے""

احســــــ ــــ  ــــ ــاســــــ ـــ  ــ  ــاتمـــــــــــــــ :

عادے رفتآر ميكنمـ
هميشـ‌ه لبخندِ روے صورتـمو حفظـ ميكنمـ
ميتونمـ بخندمـ (!)
وقتے عاشقمـ ...
وقتے تو خونـ‌ه ، تو اتـاقمـ ... "حبسمـ" شآيد ... "تحريمـ"
وقتے حتے جرئتـــ نميكنمـ بـ‌ه گوشيمـ نگاهـ كنمـ
وقتے جو خونه اينقدر سنگينـ‌ه
ميتونمـ بخندمـ
وقتے هر شبـــ به يادِ آغوشش ميخوابمـ
وقتے هر صبح اولين چيزے كـ‌ه مياد جلو چشممـ "صورتـــ" اونـ‌ه
وقتے هيچكس نيستــــ به حرفـــِ دل من گوش كنـ‌ه
ميخندم وقتے يآدمـ ميآد  پونزده تا دوسمـ دارهـ ...
لبخندمـ واقعيـ‌ه ، از تـ‌ه دلمـ ... وقتے هديه شو روے دستمـ ميبينمـ ... عزيزترينـ‌ه برامـ
وقتے حتے نميدونمـ قرارهـ چے سرمـ بيآد ...
وقتے اينقدر بآيد عادے رفتار كنمـ كـ‌ه انگار حواسمـ به هيچ چيز و هيچ كس نيستــــ
وقتے تو اتاقمـ نشستمو بيخودے صداے سازمو در ميآرمـ ... يعنے تو فكــر چيزے نيستمـ ...
وقتے حتے با ديدن دست خطش تو دفترمـ ... ...
وقتے كـ‌ه با همه ے اينا دستـــ و پنجـ‌ه نرمـ ميكنمـ و ميدونمـ "اون كـ‌ه بايد بـ‌ه يادمـ نيستــــ"
ميتونمـ بخندمـ
وقتے حتے مجبورمـ دفتر خاطراتمــو دنج ترين جآے دنيا قايمـ كنمـ ،
جورے كه حتے دستــــ خودمم بهش نرسه !
من ميخندمـ و اميدوارمـ ... اميد دارمـ ... امـآ نميدونمـ به چے !!!
شايد اميد دارمـ به روزے كه همه چے مثه قبل بشـ‌ه و بـ‌ه جاے اين همه درد ...
فقط يه درد داشتـ‌ه باشمـ ... درد عاشقے ... مثـ‌ه قديمـ .
ميخندمـ ...
وقتے با نگرانے و استرس زنگــــ ميزنمـ بـ‌ه اون كـ‌ه فكر ميكنمـ دلواپسمـ‌ه
و اون ... عينِ خيالشمـ نيستــــ
وقتے حتے نميتونمـ آهنگـــ گوش كنمـ و هر ترانـ‌ه اے حالمـو بدتر ميكنـ‌ه
لبخند ميزنمـ وقتے حتے ياد اين حرفش مے افتمــ :
"هيچوقتـــ وابستـ‌ه نميشمـ و دلمـ واسـ‌ه كسے تنگــــ نميشـ‌ه"
وقتے بـ‌ه آهنگــــِ مورد علآقه اش گوش ميكنمـ :
"دنياے ما اندازهـ ے همـ نيستـــ ... ميبوسمت اما نمے مونمـ"
حتے فرصتــــ نشد صفحـ‌ه ے اول كتابش يادگارے بنويسمـ :
"چـ‌ه دلِ خوشے دارد اين پرستــو / كنار "لانـ‌ه" ے تو "خانـ‌ه" اے ميسازد"
يآدِ حرفـــِ روباهـ مے افتمـ ... كتآبـــِ شازدهـ كوچولو
...اگر كسے تن به اهلے شدن بدهد بسآ كه بايد كمے همـ گريـ‌ه كند ...
مقصر خودممـ ، اون نخواستــــ منو اهلے كنـ‌ه ... اما من اهلے شدمـ (!)
الانمـ دارمـ تاوان ميدمـ ...